به گزارش دیوان اقتصاد، مرتضی حاجی‌آقامیری، با بیان این مطلب افزود: بخشی از این سازوکار از ابتدا به گونه‌ای طراحی شده که ناکارآمد بوده و انجام نمی‌شود. اگر یک حلقه از زنجیره همکاری نکند، این طرح عملا بی‌اثر می‌ماند.

این فعال بخش خصوصی تاکید کرد: این سیاست بیشتر جنبه اسمی دارد و به مرحله عمل نرسیده است. در نتیجه، مشکلی از شرکت‌ها حل نمی‌شود و تولید همچنان با گرفتاری‌های خود دست و پنجه نرم می‌کند.

او گفت: صرفا افزایش عددی این بسته‌ها مشکل را حل نمی‌کند. مشکل بنیادی است. در گذشته نیز چنین بسته‌هایی نتوانسته رضایت بخش خصوصی و بنگاه‌های مستقل را جلب کند. عدد مهم نیست، کارآمدی مهم است و وقتی طرحی کارآمد نباشد، عملا فایده‌ای ندارد.

حاجی‌آقامیری با اشاره به شرایط کنونی گفت: می‌دانیم دولت خود نیز دچار مضیقه است، اما به نظر می‌رسد بیشتر سعی می‌کند با این گونه طراحی‌ها نوعی گفتار درمانی کند یا زمان بخرد و بر روان تولیدکننده اثر بگذارد. در حالی که مشکلات تولیدکنندگان واقعی است و این گفت‌وگوها تاثیری در حل آنها ندارد.

عضو هیئت نمایندگان اتاق تهران در ادامه با اشاره به سابقه مشوق‌های مشابه افزود: حتی در مورد مشوق‌های صادراتی در سال‌های گذشته نیز دیدیم که عملا به شکلی طراحی شد که دسترسی به آنها بسیار محدود بود و عموما به طیف خاصی یا کسانی که ارتباطات نزدیک‌تری با بخش‌های دولتی داشتند، تخصیص یافت. به نظر می‌رسد منابع واقعی کمتری در نظر گرفته شده است.