یادداشت

آنچه در توسعه پروژه های انرژی تجدیدپذیر با توجه به تراز فعلی انرژی کشور اهمیت دارد، توان نظام مالی در تبدیل منابع کوتاه‌مدت به سرمایه‌گذاری‌های بلندمدت با جریان درآمد قابل پیش‌بینی است. پروژه خورشیدی، بادی یا زیست‌توده برخلاف فعالیت‌های متعارف تولیدی، در سال‌های آغازین با شدت سرمایه‌گذاری بالا و بازگشت تدریجی منابع همراه است.

از محدودیت‌های صنعت بیمه در گذشته آن بوده که رابطه میان بیمه‌گر و بیمه‌گذار اغلب رابطه کم‌تحرک تلقی شده است بطوری که بیمه نامه صادر و حق‌بیمه پرداخت شده و تا زمان سررسید یا وقوع خسارت، جریان اقتصادی مهمی پیرامون آن شکل نمی‌گیرد.

با تصویب قانون الزام به ثبت رسمی معاملات اموال غیر منقول در سال 1403، نظام حقوقی بر اموال غیر منقول تحولات عمده و اساسی پیدا نموده است؛ به گونه ای که تا قبل از تصویب قانون مذکور در سال 1403، اشخاص به مشاورین املاک مراجعه کرده و از طریق قراردادهای عادی (همان قراردادهای سه رنگی در دفتر مشاور املاک)، اقدام به خرید، فروش و یا اجاره املاک می نمودند اما از آنجا که این معاملات به صورت عادی انجام می گرفت، همین امر تبعات حقوقی زیادی به همراه داشت. برای مثال، یک خانه به چندین نفر فروخته می شد یا شخصی خانه ای را پیش خرید می کرد در حالی که اساساً زمینی برای ساخت وجود نداشت.

سهم بازار یکی از مهم‌ترین شاخص‌های ارزیابی جایگاه شرکت‌های بیمه و میزان نفوذ آنها در صنعت بیمه است. بررسی ترکیب پرتفوی صنعت بیمه نشان می‌دهد که بخش عمده حق‌بیمه تولیدی و خسارت‌های پرداختی در چند رشته محدود متمرکز شده است. این تمرکز بر رشته‌های درمان و اتومبیل، ضمن ایجاد فرصت‌های رشد، می‌تواند صنعت بیمه را در معرض «دام‌های استراتژیک» قرار دهد.

چندی پیش از مقابل گالری یکی از دوستانم گذر ‌کردم؛ هنرمندی که هم نقاشی تواناست و هم سفالگری چیره‌دست. سال‌ها بود هر بار از آنجا می‌گذشتم، چند هنرجو را می‌دیدم که با ذوق و شوق قلم‌مو در دست داشتند یا مشغول جان بخشیدن به تکه‌ای گِل بودند. اما این بار صحنه متفاوت بود. دوست هنرمندم تنها روی صندلی نشسته بود؛ در سکوتی که از هر هیاهویی بلندتر به گوش می‌رسید. نه هنرجویی به چشم می‌خورد، نه خنده‌ای شنیده می‌شد و نه بوی رنگ تازه‌ای در فضا پیچیده بود. همان‌جا با خود اندیشیدم که این سکوت، نه سکوت یک گالری بلکه خاموشی و بی‌صدایی یک طبقه اجتماعی است.   

شرکت بیمه‌گر حق بیمه‌ای را در ابتدای قرارداد دریافت می‌کند که بر پایه اطلاعات گذشته نگر، برآوردهای اکچوئری و فرضیات اقتصادی محاسبه شده حال آنکه خسارات درمانی در ماه‌های بعد و تحت تأثیر متغیرهایی پرداخت می‌شوند که بسیاری از آنها خارج از کنترل بیمه‌گر و نهاد ناظر قرار دارند.

جشنواره‌های فروش بیمه‌نامه، فقط یک رقابت ساده برای افزایش آمار نیستند؛ برای بسیاری از نمایندگان، این جشنواره‌ها یادآور روزهایی پر از تلاش، هیجان، استرس شیرینِ رقابت و البته لحظه‌های افتخارآفرین موفقیت‌اند. این رویدادها فرصتی ارزشمند فراهم می‌کنند تا نمایندگان، توانایی‌های حرفه‌ای خود را به نمایش بگذارند و در عین حال، دوباره به خودشان ثابت کنند که می‌توانند از مرزهای همیشگی عملکردشان فراتر بروند.

در روزگاری که بحران‌ها یکی پس از دیگری زنجیره اعتماد عمومی را نشانه گرفته‌اند، روابط عمومی‌ها دیگر تنها «پل ارتباطی» نیستند؛ آنها به «همراهی از جنس همدلی، اعتماد و امید» تبدیل شده‌اند. در میانه آتش بحران، این روابط عمومی‌ها هستند که با روایت‌های درست، لحنِ همراه و حضور بی‌وقفه، می‌توانند بیمه را از یک «خدمت تشریفاتی» به «پناهگاه امن» تبدیل کنند.

در دوران گذار از اقتصادِ مبتنی بر دارایی‌های فیزیکی به اقتصادِ مبتنی بر دانش و اعتبار ، تعریفِ سنتی از "روابط عمومی" به کلی دگرگون شده است.

در صنعت بیمه، کیفیت خدمات تنها در زمان صدور بیمه‌نامه معنا پیدا نمی‌کند، بلکه در لحظه‌ای سنجیده می‌شود که بیمه‌گذار برای دریافت خدمت، پیگیری درخواست یا جبران خسارت به شرکت مراجعه می‌کند.

چابک‌سازی فرآیند رسیدگی به خسارت در بیمه‌های زندگی، امری حیاتی برای حفظ رضایت مشتری و افزایش کارایی عملیاتی است. در این راستا، تمرکز بر دو ستون فقرات این چابکی، یعنی آموزش‌های تخصصی و کنترل‌های میدانی هدفمند ضروریست. آموزش‌های جامع، توانمندی کارشناسان را در ارزیابی دقیق و سریع پرونده‌های خسارت، به‌ویژه موارد پیچیده، افزایش می‌دهدعلاوه بر این موجب ایجاد وحدت رویه در بررسی پرونده های خسارت و جلوگیری از اقدامات سلیقه ای کارشناسان شعب می گردد.