به گزارش دیوان اقتصاد، در لحظات بحران، پیش از آنکه خود رویداد به‌طور کامل روشن شود، یک اتفاق مهم‌تر در فضای عمومی شکل می‌گیرد و آن روایت اول است. این روایت، همان تصویری است که در دقایق ابتدایی از یک خبر در ذهن مخاطب ساخته می‌شود و اغلب تا مدت‌ها بر برداشت عمومی اثر می‌گذارد.

در چنین شرایطی، رسانه‌ها با یک دوگانه جدی مواجه هستند؛ از یک سو ضرورت سرعت در اطلاع‌رسانی و از سوی دیگر الزام به دقت و صحت خبر. هرچه فضای رسانه‌ای سریع‌تر و رقابتی‌تر می‌شود، این دوگانه نیز حساس‌تر و پیچیده‌تر می‌شود. تأخیر در انتشار خبر می‌تواند به واگذاری میدان به منابع غیررسمی منجر شود و در مقابل، شتاب‌زدگی نیز احتمال خطا را افزایش می‌دهد.

در تجربه رسانه‌ای حوادث اخیر، به‌ویژه در رخدادهای حساس و بحران‌های اجتماعی یا منطقه‌ای، مشاهده می‌شود که پیش از انتشار روایت رسمی و کامل، فضای شبکه‌های اجتماعی با مجموعه‌ای از روایت‌های موازی پر می‌شود. این روایت‌ها لزوماً نادرست یا درست مطلق نیستند، اما در یک ویژگی مشترک‌اند؛ سرعت بالا در انتشار. همین سرعت، در بسیاری از مواقع به آن‌ها امکان می‌دهد که بر ذهنیت اولیه مخاطب اثر بگذارند.

نکته مهم اینجاست که روایت اولیه، معمولاً در ذهن مخاطب تثبیت می‌شود. حتی اگر در ادامه، توضیحات دقیق‌تر و رسمی‌تری ارائه شود، اصلاح برداشت اولیه به‌سادگی امکان‌پذیر نیست. به همین دلیل، در فضای رسانه‌ای امروز، زمان انتشار خبر به اندازه محتوای خبر اهمیت پیدا کرده است.

از منظر ارتباطات، اعتماد به رسانه یک سرمایه تدریجی اما بسیار شکننده است. این اعتماد صرفاً با صحت اخبار شکل نمی‌گیرد، بلکه به تداوم شفافیت، انسجام در اطلاع‌رسانی و پاسخ‌گویی رسانه نیز وابسته است. هرگونه تناقض، تأخیر یا ابهام در روایت رسمی می‌تواند به شکل‌گیری فضای بی‌اعتمادی و تقویت روایت‌های غیررسمی منجر شود.در این میان، نقش رسانه‌های رسمی و حرفه‌ای بیش از گذشته اهمیت یافته است. این رسانه‌ها تنها وظیفه انتقال خبر را بر عهده ندارند، بلکه در لحظات اولیه بحران، در شکل‌دهی به چارچوب فهم عمومی از رویداد نیز نقش دارند. این نقش به معنای انحصار روایت نیست، بلکه به معنای حضور به‌موقع، دقیق و قابل اتکا در لحظه‌های آغازین انتشار خبر است.

در شرایط کنونی، بحران‌ها تنها در سطح رخدادهای واقعی تعریف نمی‌شوند، بلکه به سرعت به بحران‌های ادراکی در افکار عمومی تبدیل می‌شوند. در چنین فضایی، رسانه‌ای موفق‌تر است که بتواند هم‌زمان با سرعت تحولات، روایت روشن، قابل فهم و قابل اعتماد ارائه دهد.

النهایه، تجربه رسانه‌ای امروز نشان می‌دهد که حفظ مرجعیت خبری بیش از آنکه به کنترل جریان اطلاعات وابسته باشد، به توانایی ایجاد و حفظ اعتماد در میان مخاطبان وابسته است؛ اعتمادی که در لحظه‌های ابتدایی شکل می‌گیرد و می‌تواند مسیر درک عمومی از یک رویداد را برای مدت طولانی تعیین کند.