به گزارش دیوان اقتصاد، بیمه تجارت نو در حالی سال ۱۴۰۵ را آغاز کرده که در دو ماه نخست سال، حق‌بیمه صادره شرکت به ۲۲۱۶ میلیارد تومان رسیده است. از این رقم، حدود ۹۳۴ میلیارد تومان در اردیبهشت ماه محقق شده است. بنابراین، عملکرد دوماهه «بنو» تنها به رشد حجم فروش محدود نمی‌شود و بررسی ترکیب این درآمد و میزان خسارت پرداختی، تصویر دقیق‌تری از وضعیت شرکت در ابتدای سال ارائه می‌کند.

نخستین نکته در بررسی عملکرد بنو، ترکیب پرتفوی بیمه‌ای شرکت است. بر اساس اطلاعات منتشرشده، رشته زندگی اندوخته‌دار با سهم ۴۲ درصدی بزرگ‌ترین بخش پرتفوی بیمه‌ای بنو را در دو ماه نخست سال تشکیل داده است. پس از آن، رشته درمان با سهم ۳۲ درصدی در جایگاه بعدی قرار گرفته است.

به این ترتیب، تنها دو رشته زندگی اندوخته‌دار و درمان حدود ۷۴ درصد از پرتفوی بیمه‌ای شرکت را به خود اختصاص داده‌اند. این تمرکز از یک سو می‌تواند نشان‌دهنده جایگاه این دو رشته در استراتژی فروش بنو باشد و از سوی دیگر، اهمیت مدیریت ریسک و کیفیت پرتفوی در این دو بخش را افزایش می‌دهد.

بیمه‌های زندگی و درمان، دو موتور اصلی پرتفوی بنو

قرار گرفتن زندگی اندوخته‌دار در صدر پرتفوی بنو، نکته قابل توجهی است. بیمه‌های زندگی اندوخته‌دار علاوه بر پوشش‌های بیمه‌ای، ماهیت پس‌اندازی و تشکیل اندوخته نیز دارند و معمولاً افق زمانی بلندمدت‌تری نسبت به بسیاری از رشته‌های بیمه‌ای دارند.

در مقابل، درمان شرایط متفاوتی دارد. هزینه‌های درمان تحت تأثیر تورم عمومی و افزایش هزینه خدمات پزشکی قرار می‌گیرد و همین مسئله می‌تواند مدیریت این رشته را برای شرکت‌های بیمه پیچیده‌تر کند.

بنابراین ترکیب ۴۲ درصدی زندگی و ۳۲ درصدی درمان، به این معناست که عملکرد آینده بنو تا حد زیادی به توانایی شرکت در مدیریت همزمان تعهدات بلندمدت بیمه‌های زندگی و هزینه‌های جاری رشته درمان وابسته خواهد بود.

پرداخت خسارت ۷۰۴ میلیارد تومانی

در سمت دیگر صورت عملکرد بنو، خسارت پرداختی قرار دارد. این شرکت در اردیبهشت ماه ۴۶۸ میلیارد تومان خسارت به بیمه‌شدگان پرداخت کرده و مجموع خسارت پرداختی در دو ماه نخست سال به حدود ۷۰۴ میلیارد تومان رسیده است.

مقایسه این رقم با ۲۲۱۶ میلیارد تومان حق‌بیمه صادره نشان می‌دهد خسارت پرداختی دوماهه معادل حدود ۳۱.۸ درصد حق‌بیمه صادره در همین دوره بوده است.

البته این عدد را نباید به‌عنوان نسبت خسارت فنی قطعی شرکت تلقی کرد. نسبت خسارت واقعی بر مبنای شاخص‌هایی مانند حق‌بیمه عایدشده، خسارت واقع‌شده و ذخایر فنی محاسبه می‌شود و مقایسه مستقیم خسارت پرداختی با حق‌بیمه صادره تنها یک تصویر اولیه از رابطه میان فروش و پرداخت خسارت ارائه می‌کند.

با این حال، روند ماهانه نکته دیگری را نشان می‌دهد. در اردیبهشت ماه، ۹۳۴ میلیارد تومان حق‌بیمه صادر شده و در مقابل ۴۶۸ میلیارد تومان خسارت پرداخت شده است. بنابراین، خسارت پرداختی اردیبهشت حدود ۵۰.۱ درصد حق‌بیمه صادره همان ماه بوده است.

این تفاوت میان نسبت دوماهه و عملکرد ماه اردیبهشت نشان می‌دهد که برای تحلیل دقیق‌تر بنو، بررسی روند ماهانه در ماه‌های بعد اهمیت زیادی خواهد داشت.

آیا رشد فروش به سودآوری منجر می‌شود؟

نکته کلیدی برای سهامداران «بنو» این است که افزایش حق‌بیمه صادره زمانی ارزش بیشتری پیدا می‌کند که با کیفیت مناسب پرتفوی و کنترل هزینه خسارت همراه شود.

ثبت ۲۲۱۶ میلیارد تومان حق‌بیمه در دو ماه نخست، از ظرفیت فروش شرکت حکایت دارد؛ اما این رقم به‌تنهایی نمی‌تواند درباره سودآوری نهایی شرکت قضاوت ایجاد کند. در صنعت بیمه، فاصله میان فروش و سودآوری می‌تواند تحت تأثیر خسارت‌ها، هزینه‌های اداری و فروش، ذخایر فنی، درآمدهای سرمایه‌گذاری و ترکیب رشته‌های بیمه‌ای قرار گیرد.

از همین منظر، سهم بالای زندگی اندوخته‌دار می‌تواند برای بنو یک فرصت مهم باشد، اما همزمان مدیریت تعهدات بلندمدت این رشته اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. در سوی دیگر، سهم ۳۲ درصدی درمان نیز ضرورت کنترل نسبت خسارت و مدیریت هزینه‌های این رشته را پررنگ می‌کند.

در مجموع، عملکرد دوماهه بیمه تجارت نو را می‌توان از دو زاویه متفاوت دید. از یک سو، ۲۲۱۶ میلیارد تومان حق‌بیمه صادره نشان می‌دهد شرکت در ابتدای سال توانسته حجم قابل توجهی از کسب‌وکار را جذب کند. از سوی دیگر، تمرکز ۷۴ درصدی پرتفوی در دو رشته زندگی اندوخته‌دار و درمان و همچنین افزایش قابل توجه خسارت پرداختی در اردیبهشت، نشان می‌دهد کیفیت این رشد باید در ماه‌های آینده بیشتر مورد توجه قرار گیرد.

برای سهامداران «بنو»، بنابراین سؤال اصلی دیگر فقط این نیست که شرکت چقدر بیمه می‌فروشد؛ بلکه این است که این فروش با چه ترکیبی انجام می‌شود، چه میزان خسارت ایجاد می‌کند و در نها یت چه مقدار از آن به سودآوری پایدار تبدیل خواهد شد.