به گزارش دیوان اقتصاد، این نشست با هدف بررسی ابعاد مختلف شکاف پوشش بیمه‌ای در برابر حوادث طبیعی و پیامدهای اقتصادی–اجتماعی آن برگزار شد. در ابتدای نشست، ارائه‌ای درباره آخرین یافته‌های علمی مرتبط با تغییر اقلیم و گزارش‌های بین‌المللی از جمله گزارش ششم IPCC ارائه شد. در این بخش تأکید شد که تغییر اقلیم با ایجاد یک شبکه پیچیده از وابستگی‌های متقابل میان اقلیم، اکوسیستم‌ها و جوامع انسانی، شدت و فراوانی مخاطرات طبیعی را به‌صورت تصاعدی افزایش داده و کشورهایی مانند ایران را در معرض آسیب‌پذیری فزاینده قرار داده است.

سخنرانان با اشاره به آمارهای جهانی و منطقه‌ای، تأکید کردند که قاره آسیا بیشترین سهم از وقوع حوادث طبیعی و تلفات انسانی را به خود اختصاص داده و ایران نیز در میان کشورهای با بالاترین سطح ریسک قرار دارد. بر اساس این تحلیل‌ها، شکاف پوشش بیمه‌ای در کشور نه‌تنها یک مسئله فنی بیمه‌ای، بلکه یک چالش کلان اقتصادی و اجتماعی است که می‌تواند ثبات مالی کشور را تحت تأثیر قرار دهد.

در ادامه، سخنرانان به تشریح ابعاد مختلف شکاف بیمه‌ای پرداختند. در این بخش توضیح داده شد که شکاف بیمه‌ای تنها به «نبود بیمه» محدود نمی‌شود، بلکه شامل سه وضعیت کم‌پوششی، بدون پوشش و پوشش ناکامل است. نمونه‌هایی از این وضعیت‌ها در بیمه‌های عمر، خودرو و آتش‌سوزی ارائه شد و تأکید گردید که کم‌پوششی و پوشش ناکامل می‌تواند در زمان وقوع حادثه، بخش بزرگی از خسارت را بدون پشتوانه مالی باقی بگذارد.

سخنرانان همچنین با اشاره به تجربه کشورهایی مانند نیوزیلند، پاکستان و ایران، نشان دادند که هرچه ضریب نفوذ بیمه بالاتر باشد، نقش دولت در جبران خسارات کمتر و مدیریت بحران کارآمدتر خواهد بود. در مقابل، در کشورهایی با شکاف بیمه‌ای گسترده، بار مالی حوادث طبیعی به‌طور مستقیم بر بودجه عمومی تحمیل می‌شود و می‌تواند به افزایش بدهی، کاهش سرمایه‌گذاری و تشدید ناپایداری اقتصادی منجر شود.

در بخش دیگری از نشست، رابطه میان توسعه اقتصادی و ضریب نفوذ بیمه مورد بررسی قرار گرفت. بر اساس تحلیل‌های ارائه‌شده، رشد اقتصادی شرط لازم برای افزایش ضریب نفوذ بیمه است، اما شرط کافی نیست؛ زیرا عوامل نهادی، فرهنگی، زیرساخت‌های مالی، شبکه توزیع و نگرش عمومی نسبت به بیمه نیز نقش تعیین‌کننده‌ای دارند. کاهش قدرت خرید و تورم نیز از جمله عواملی معرفی شد که در سال‌های اخیر موجب افزایش شکاف بیمه‌ای در ایران شده است.

در پایان، اساتید و مدیران حاضر، بر ضرورت اتخاذ رویکرد جامع‌نگر در مدیریت ریسک، بازنگری در سیاست‌های بیمه‌ای، توسعه فرهنگ بیمه، بهبود شفافیت در صدور بیمه‌نامه‌ها و تقویت نقش بیمه در سازگاری با تغییر اقلیم تأکید کردند.