در همان زمان اين سوال در ذهن ما متبادر شد كه از مردم فهيم و با سواد كشورمان بپرسيم به نظر شما مهم ترين كار اقتصادي يك رييس جمهور به جز اين موارد كه كارشناس محترم فرمودند چه چيز ديگري مي تواند باشد ؟؟؟!!!!
كه ناگهان يكي از خبرنگاران تحريريه گفت : خيلي چيزها مثلا اينكه دكل نفتي در اين دولت گم نشده است پس يعني كار اقتصادي انجام نشده كه دكل گم شود و خبرنگار متفكر ديگر ادامه داد: شمش طلايي هم از كشور به تركيه نرفته در اين ٤ سال و ٣ هزار ميليارد تومان هم كه بايد توسط عده اي خاص خارج مي شد همچنان روي دست مردم در كشور مانده است !!! و اين وسط يك سري پول بلوكه شده كه قديمي شدند و متعلق به زمان تحريم ها است هم بعد از برجام به كشور پس داده شده است .
و همين خبرنگار موافق با آن كارشناس باز ادامه داد: وقتي قيمت شير و مرغ و گوشت و نان كه جزو كالاهاي اساسي هستند تغييري نداشته باشد آن هم ٤ سال طولاني ، ديگر كار اقتصادي براي اتحاديه هايشان و حتي وزارتخانه ها نمي ماند كه انجام بدهند و تازه اينجا بود كه سر درددل اعضاي تحريريه بازشد.
يكي مي گفت دولت يازدهم عادت هاي ٨ ساله ما را به هم ريخت مثلا ما در ٨ سال قبلي عادت كرده بوديم وزرا و مديرعامل صندوق توسعه و هرآنچه كه به دولت ربط داشته باشد خط قرمز رييس جمهور باشند ولي اين دولت تا يك حرفي به وزيرش زدند او را تغيير داد و تا رسانه ها درباره حقوق هاي نجومي صندوق توسعه گفتند كل صندوق را كه چه عرض كنم حتي جاي صندوق را هم عوض كردند.
تا منطقه اي نيت سيل و زلزله و ريزش معدن را در سر مي پروراند و ساختمان پلاسكو قصد ريختن كرد ، وزرا و مسوولين زودتر از وقوع حادثه در محل حاضر مي شدند كه اين ديگر مافوق تصور بود.
خبرنگار ديگر هم به ورود ايرباس به كشور اشاره كرد و گفت چرا بايد هواپيماي نو سوار شد مگر ما ٤ درصديم ؟؟؟ ما در سال ٩٦ هستيم و ٩٦ درصديم و اين بود كه بحث در تحريريه بالا گرفت و كار داشت به حملات گازانبري مي رسيد كه ناگهان صداي يكي از كانديداها از تلويزيون پخش شد كه مي گفت دولت يازدهم با دولت قبل يك مناظره داشته باشند بد نيست و اينجا بود كه اعضاي تحريريه پس از سكوتي طولاني يك صدا گفتند چرا به فكر ما نرسيد كه با يادآوري دست اوردهاي دولت قبل و هيجانات روزانه ناشي از افزايش ارز و افزايش ساعتي مرغ و گوشت و نان و شير و پنيربه اين دولت بفهمانيم كه كار اقتصادي يعني همين كارها و همان دكل مفقود شده و...تا شايد در همين چند ماهه باقي مانده دولتمردان آستين ها را بالا بزنند و كمي هيجان اقتصادي ايجاد كنند.
خسته شديم ازبس ما ٩٦ درصدي ها همه چيز را با يك قيمت تكراري خريديم آن هم براي ٤ سال !!
ديگر زمان آن رسيده كه روياها و خاطرات شيرين ٨ سال قبل از ٩٢ را دوباره لمس كنيم تا شايد از اين رهگذر بتوانيم كانديداي اصلح را بيشتر بشناسيم و انتخاب كنيم.