به گزارش دیوان اقتصاد، آیین‌های آیینی ایران، از نخل‌گردانی یزد تا دسته‌های میلیونی زنجان، نه فقط تبلور شعائر مذهبی که از منظر مدیریت بحران، «رویدادهایی در مقیاس بزرگ» (Mega-Events) هستند. در مقیاس جهانی، رویدادهایی نظیر مناسک حج در عربستان یا «کوم‌میلا» (Kumbh Mela) در هند، استانداردهای سخت‌گیرانه‌ای را در حوزه‌ی «بیمه مسئولیت تجمعات» تعریف کرده‌اند. در این استانداردها، هدف نه صرفاً پرداخت خسارت، بلکه ایجاد یک «چتر ایمنیِ پیش‌دستانه» برای تضمین استمرارِ یک فعالیت فرهنگی است.

مدیریت ریسکِ رویداد؛ فراتر از اعداد
وقتی سخن از حضور نیم‌میلیون عزادار در «یوم‌العباس» زنجان با حضور ۴۰۰ نیروی خدمتگزار در خط مقدم این رویداد است، ما با یک «ماتریس پیچیده ریسک» مواجهیم. در پروتکل‌های بین‌المللی، بیمه مسئولیت (Event Liability Insurance) برای چنین رویدادهایی تنها یک قرارداد حقوقی نیست، بلکه پیاده‌سازی یک «سیستم کنترل ریسک» است.
در رویداد زنجان، پوشش بیمه‌ای علاوه بر خیل عظیم شرکت‌کنندگان (بر مبنای برآوردهای آماری و ریسک‌سنجی)، تمامی نیروهای اجرایی و خادمین را نیز تحت شمول قرار داده است. این اقدام، یعنی تفکیکِ دقیقِ «ریسکِ عمومی» از «ریسکِ عملیاتی»، امری است که در مدیریت رویدادهای بزرگ دنیا توسط شرکت‌های تراز اول بیمه صورت می‌گیرد.

جایگاه صنعت بیمه در صیانت از میراثِ فرهنگی
نفسِ حمایتِ صنعتِ بیمه از آیین‌های عاشورایی، یک «سرمایه‌گذاریِ راهبردی» است. برای آنکه فرهنگِ آزادی‌خواهی و پیامِ عاشورا در بستر جامعه تداوم یابد، باید زیرساختِ فیزیکیِ آن ایمن باشد. هرچه ضریبِ اطمینان (Confidence Level) از طریقِ پوشش‌های بیمه‌ای بالا برود، برگزارکنندگان با تمرکزِ ذهنیِ بیشتری بر محتوایِ پیامِ فرهنگی متمرکز می‌شوند.
در این میان، شرکتی که با اتکا به توان مالی و فنی خود، ریسکِ پروژه‌هایی با ابعادِ بالا را تقبل می‌کند، نشان می‌دهد که به «مدیریتِ ریسکِ سیستمایک» در اقتصاد ایران دست یافته است. این جایگاه، بیش از آنکه حاصلِ تبلیغات باشد، برآمده از «ظرفیتِ پذیرشِ ریسک» (Risk Appetite) و قدرتِ توانگریِ مالی است که در صنعتِ بیمه ایران به نامِ مجموعه‌هایی همچون بیمه آسیا شناخته می‌شود.

نگاهی به الگوهای جهانی و جایگاه بومی
در کشورهای توسعه‌یافته، بیمه‌گران نقش «مشاوران امنیتِ رویداد» را ایفا می‌کنند. آن‌ها پیش از حادثه، تحلیلِ مسیرهای ورود و خروج، ظرفیتِ مکان و مدیریتِ جمعیت (Crowd Management) را به عنوان پیوستِ بیمه‌نامه بررسی می‌کنند. ورودِ بیمه آسیا به این سطوح از مدیریتِ ریسک در زنجان، نشان‌دهنده گذار از «بیمه‌گری سنتی» به «بیمه‌گریِ مبتنی بر دانشِ مدیریتِ بحران» است.
وقتی شرکتی با چنین مختصاتی، مسئولیتِ ایمنیِ اینگونه تجمعات را بر عهده می‌گیرد، عملاً «ساختارِ امنیتِ آیین‌های ملی» را بازتعریف می‌کند. این نه یک گمانه، بلکه یک واقعیتِ فنی است که در صورتِ تداوم، می‌تواند الگویی برای سایر رویدادهای مذهبی در خاورمیانه باشد.

از زنجان تا آزمونِ پانزده‌میلیونی؛ تداومِ بلوغِ بیمه‌گری
در نهایت، نگاهی به کارنامه اجرایی بیمه آسیا نشان می‌دهد که ورود به لایه‌های مدیریتی رویدادهای مذهبی زنجان، تنها یک نقطه در مسیرِ تکاملیِ بزرگ‌ترین شرکت بیمه بخش خصوصی کشور است. وقتی سازمانی با تکیه بر ظرفیت‌های فنی خود، در کنار شش شرکت بیمه دیگر، مسئولیت مدیریت ریسک و پوشش بیمه‌ای بیش از ۱۵ میلیون شرکت‌کننده در مراسم تشییع رهبر فقید انقلاب را عهده‌دار می‌شود، سقفِ «توانِ پذیرش ریسک» و «تاب‌آوریِ عملیاتی» خود را به استانداردِ ملی ارتقا می‌دهد. این سابقه، نشان می‌دهد که حضورِ بیمه آسیا در رویدادهایی از این دست، نه یک اقدامِ تصادفی، که استمرارِ یک استراتژیِ کلان برای ایفای نقش به‌عنوان ستونِ امنیتی در بزرگ‌ترین گردهمایی‌های تاریخ جهان است؛ واقعیتی که جایگاه این شرکت را در صنعت بیمه، نه با تبلیغات، بلکه با کارنامه‌ی مدیریتِ رویدادهای بی‌نظیرِ تاریخِ معاصر ایران تثبیت کرده است.