به گزارش دیوان اقتصاد، دانشگاه‌های علوم پزشکی به‌واسطه گستردگی فعالیت‌های درمانی، تعدد واحدهای اجرایی و برخورداری از ناوگان حمل‌ونقل امدادی، با مجموعه‌ای متنوع از ریسک‌های بیمه‌ای مواجه‌اند. در این میان، ناوگان آمبولانس به دلیل مأموریت‌های مستمر، تردد در شرایط اضطراری و نقش مستقیم در زنجیره ارائه خدمات سلامت، به پوشش بیمه‌ای متناسب با نوع کاربری و شرایط عملیاتی نیاز دارد.

بیمه تعاون در سال‌های اخیر، همکاری با دانشگاه‌های علوم پزشکی را در چارچوب ارائه خدمات بیمه‌ای به مشتریان سازمانی دنبال کرده است. این همکاری در استان‌هایی از جمله فارس، گلستان، مازندران، قزوین و همدان تجربه شده و در برخی موارد، علاوه بر بیمه خودرو، حوزه‌هایی مانند درمان تکمیلی و بیمه‌های شخص ثالث و بدنه خودروهای کارکنان و اعضای خانواده آنان را نیز دربر گرفته است.

ناوگان آمبولانس؛ فراتر از بیمه خودرو

آمبولانس‌ها به دلیل ماهیت مأموریت‌های امدادی، شرایط استفاده متفاوتی از خودروهای معمولی دارند. تردد مستمر در مسیرهای شهری و جاده‌ای، فعالیت در ساعات مختلف شبانه‌روز و ضرورت حفظ آمادگی عملیاتی، از جمله عواملی هستند که در بررسی ریسک و انتخاب پوشش بیمه‌ای مناسب باید مورد توجه قرار گیرند.

در این زمینه، شناخت دقیق نوع کاربری خودرو، وضعیت ناوگان و شرایط بهره‌برداری، می‌تواند به تعیین نیازهای بیمه‌ای متناسب با شرایط هر مجموعه کمک کند. همچنین، مشخصات تجهیزات تخصصی و متعلقات نصب‌شده روی آمبولانس باید در چارچوب شرایط بیمه‌نامه بررسی و اطلاعات مربوط به آن‌ها هنگام صدور بیمه‌نامه به‌درستی ثبت شود.

رسیدگی به خسارت؛ عاملی مؤثر در تداوم خدمات درمانی

خسارت به یک آمبولانس، علاوه بر تحمیل هزینه‌های تعمیر و جایگزینی، ممکن است ظرفیت عملیاتی مجموعه درمانی را نیز تحت تأثیر قرار دهد. از این رو، شفافیت در مراحل اعلام خسارت، کارشناسی، تکمیل مدارک و تعیین تکلیف پرونده، برای مدیران ناوگان اهمیت ویژه‌ای دارد.

در این فرآیند، هماهنگی میان واحدهای مرتبط، دسترسی به کارشناسان ارزیابی خسارت و امکان پیگیری منظم پرونده‌ها می‌تواند به تسهیل امور بیمه‌ای کمک کند. رسیدگی مؤثر نیز مستلزم ایجاد تعادل میان سرعت انجام فرآیندها، دقت کارشناسی و رعایت تعهدات مندرج در بیمه‌نامه است.

پیوند خدمات بیمه‌ای با مدیریت ریسک

مدیریت ریسک ناوگان آمبولانس به زمان وقوع حادثه محدود نمی‌شود. بررسی سوابق خسارت، توجه به وضعیت فنی خودروها، ارزیابی شرایط تردد و آموزش رانندگان، از جمله اقداماتی است که می‌تواند به کاهش احتمال وقوع حوادث و محدودکردن پیامدهای آن‌ها کمک کند.

تحلیل منظم اطلاعات پرونده‌های خسارت نیز امکان شناسایی عوامل پرتکرار و شرایط پرریسک را فراهم می‌کند. این اطلاعات، در صورت بررسی و استفاده صحیح، می‌تواند مبنایی برای تصمیم‌گیری دقیق‌تر درباره نگهداری ناوگان و بهبود فرآیندهای عملیاتی باشد.

از سوی دیگر، پراکندگی جغرافیایی مراکز درمانی و محل فعالیت آمبولانس‌ها، دسترسی به شبکه خدمات و امکان پیگیری پرونده‌ها را به یکی از ملاحظات مهم در انتخاب و ارزیابی خدمات بیمه‌ای تبدیل می‌کند.

توسعه همکاری در پاسخ به نیازهای متنوع دانشگاه‌ها

نیازهای بیمه‌ای دانشگاه‌های علوم پزشکی به ناوگان خودرو محدود نمی‌شود. پوشش‌های مرتبط با کارکنان، درمان تکمیلی و سایر نیازهای بیمه‌ای سازمان، بسته به ساختار و شرایط هر مجموعه، می‌تواند بخشی از دامنه همکاری میان دانشگاه‌ها و شرکت‌های بیمه را تشکیل دهد.

در این چارچوب، شناخت نیازهای اختصاصی هر دانشگاه و بررسی شرایط قراردادها، زمینه تعریف خدمات متناسب با نیازهای واقعی مشتریان سازمانی را فراهم می‌کند. تجربه همکاری در یک رشته بیمه‌ای نیز می‌تواند مبنایی برای شناسایی سایر نیازها و بررسی ظرفیت‌های همکاری در حوزه‌های مرتبط باشد.

بیمه؛ پشتیبان مدیریت ریسک در زنجیره سلامت

تداوم فعالیت ناوگان امدادی، بخشی از ظرفیت خدمت‌رسانی مراکز درمانی را تشکیل می‌دهد. به همین دلیل، بیمه این ناوگان تنها به جبران خسارت مالی خودرو محدود نیست؛ بلکه شناخت دقیق ریسک، شفافیت در تعیین پوشش‌ها و رسیدگی منظم به پرونده‌های خسارت نیز در مدیریت پیامدهای حوادث اهمیت دارد.

همکاری بیمه‌ای با دانشگاه‌های علوم پزشکی، مستلزم توجه هم‌زمان به ویژگی‌های عملیاتی این مجموعه‌ها و نیازهای متنوع آن‌هاست.

 بیمه تعاون نیز در مسیر توسعه همکاری با مشتریان سازمانی، می‌تواند با تمرکز بر شناخت این نیازها و ارائه خدمات متناسب با شرایط هر مجموعه، زمینه تقویت روابط بلندمدت و پاسخ‌گویی مؤثرتر به نیازهای بیمه‌ای بخش سلامت را فراهم کند.