به گزارش دیوان اقتصاد، این بسته با شناسایی چهار نقطه کور جریان وجوه نقد در بنگاه‌ها، روی حقوق پرسنل، تامین مواد اولیه، بحران انرژی و فروش مدت‌دار دست گذاشته است.

۱. تبدیل تعهدات حقوقی به نسیه میان‌مدت؛ تنفس در گلوی هزینه‌های جاری
در شرایطی که دوره وصول مطالبات کارخانه‌ها ماه‌ها به درازا می‌کشد، موعد واریز حقوق پایان ماه برای بسیاری از کارفرمایان خط قرمز جریان نقدینگی است. مدل «هم‌پی» در بخش دستمزد، یک ابزار نسیه کوتاه‌مدت و میان‌مدت طراحی کرده که بر پایه تسویه ماهانه و شارژ بلادرنگ استوار است. بنگاه به جای استقراض‌های اضطراری گران‌قیمت یا به تعویق انداختن حقوق کارگران، از خط اعتباری بانک بهره می‌برد؛ اعتباری که با واریز ماهانه بلافاصله بازیابی می‌شود و مانع از توقف عملیات شرکت می‌گردد.

۲. مهار انحراف نقدینگی در خرید مواد اولیه با مرابحه و LC ریالی
تزریق تسهیلات ریالی مستقیم همواره با این ریسک همراه بوده که به دلیل سوداگری بازارهای موازی، جذب خطوط تولید نشود یا صرف هزینه‌های غیرمولد گردد. در «هم‌پی»، بانک اقتصادنوین مسیر تامین خوراک و مواد اولیه را منحصراً به گشایش اعتبار اسنادی (LC) مدت‌دار داخلی و عقد مرابحه خرید متصل کرده است. با این سازوکار، اعتبار مستقیماً به دست تامین‌کننده دست‌اول مواد اولیه می‌رسد و خریدار صنعتی بدون خروج نقدینگی فوری، نهاده تولید را با مهلت تسویه نسیه دریافت می‌کند.

۳. سرمایه‌گذاری برای مقابله با خاموشی خطوط تولید؛ ورود به نیروگاه‌های ۲۰ مگاواتی
تابستان‌های اخیر نشان داد ناترازی شبکه برق، ظرفیت اسمی صنایع را به‌شدت کاهش می‌دهد و قطعی برق به تحمیل هزینه‌های سنگین استهلاک و بیکاری خطوط انجامیده است. بانک اقتصادنوین در طرح «هم‌پی» با خروج از قالب بانکداری کلاسیک، مسیر تامین نسیه و اعتباری تجهیزات نیروگاه‌های خورشیدی را تا سقف ۲۰ مگاوات باز کرده است. این بند از طرح عملاً پاسخ به یک ریسک عملیاتی ملموس است تا صنایع بتوانند با خودتامینی برق پاک، پایداری تولید خود را در فصول بحرانی بیمه کنند.

۴. شکستن رکود بازار نهایی با «خرید دین» و فروش اعتباری
کاهش قدرت نقدینگی مصرف‌کنندگان نهایی و خریداران عمده، کالا را در کارخانه‌ها انبار کرده و سرعت گردش دارایی‌ها را کند ساخته است. بانک اقتصادنوین در این حلقه، از اهرم «خرید دین» استفاده کرده است؛ به این معنا که بنگاه صنعتی محصول خود را به‌صورت اعتباری و نسیه به بازار عرضه می‌کند و اسناد دریافتی را نزد بانک تنزیل می‌نماید. بدین ترتیب، مشتری با شرایط پرداخت آسان خرید می‌کند و تولیدکننده نیز بدون حبس سرمایه، نقدینگی لازم را برای شروع چرخه بعدی به دست می‌آورد.

نگاهی به آینده؛ پارادایمی تازه در بانکداری
طرح هم‌پی را نباید صرفاً یک بسته تسهیلاتی دید. این طرح، نشانه‌ای از یک تغییر پارادایم در نظام بانکداری است؛ تغییری که در آن بانک از «تأمین‌کننده پول»، به «شریکِ استراتژیک در زنجیره تولید» ارتقا می‌یابد. در این مدل، موفقیت بانک اقتصاد نوین، مستقیماً به موفقیتِ عملیاتیِ واحد تولیدی گره خورده است. شاید این راهکار، معجزه نکند، اما با حضور در نقاطِ شکستِ تولید، تلاش می‌کند فاصله‌ی بین «خواستنِ تولید» و «توانستنِ آن» را پر کند. این، روایتِ تلاش برای ساختنِ تولیدی است که به جایِ وابستگیِ لحظه‌ای به نقدینگی، بر پایداریِ عملیاتی تکیه دارد؛ رویکردی که اگر در مقیاس وسیع‌تر اجرا شود، می‌تواند تصویر کلیِ صنعت در مواجهه با بانک‌ها را از «طلبکار و بدهکار» به «همکار در بقا» تغییر دهد. الگویی که در صورت تداوم، می‌تواند یکی از معدود پل‌های اتصال موثر میان بازار پول و خطوط صنعتی کشور باشد.