به گزارش دیوان اقتصاد، این گزارش با هدف بررسی و معرفی انواع مهم دارایی‌های جایگزین و تحلیل ویژگی‌های سرمایه‌گذاری آن‌ها در چارچوب مدیریت دارایی و بدهی شرکت‌های بیمه زندگی، به بررسی محدودیت‌های اتکای صرف به دارایی‌های سنتی و ضرورت استفاده هدفمند از گزینه‌های سرمایه‌گذاری جایگزین می‌پردازد.

در این گزارش، طبقات مختلف دارایی‌های جایگزین از جمله املاک و مستغلات تجاری و REITها، سرمایه‌گذاری خصوصی، صندوق‌های درآمد حق‌الامتیاز، زیرساخت‌های گذار انرژی، بازارهای نوظهور، تسهیلات وام چندارزی، اعطای وام مستقیم و تعهدات وام وثیقه‌شده (CLO) از منظر ساختار معاملاتی، ویژگی جریان‌های نقدی، ریسک‌های اعتباری و بازار، نقدشوندگی و الزامات نظارتی مورد بررسی قرار گرفته‌اند.

یافته‌های این مطالعه نشان می‌دهد که استفاده سنجیده و کنترل‌شده از دارایی‌های جایگزین در پرتفوی شرکت‌های بیمه زندگی می‌تواند ضمن افزایش تنوع سرمایه‌گذاری و ایجاد امکان دستیابی به بازده بالاتر، در برخی موارد پوشش نسبی در برابر تورم را فراهم کرده و به بهبود تطابق سررسید دارایی‌ها با تعهدات بیمه‌ای کمک کند.

با این حال، گزارش تأکید می‌کند که پیچیدگی ساختار برخی از این دارایی‌ها، دشواری ارزش‌گذاری، عدم تقارن اطلاعات و محدودیت نقدشوندگی، ضرورت استقرار چارچوب‌های پیشرفته مدیریت و حاکمیت ریسک، انتخاب دقیق مدیران سرمایه‌گذاری و هم‌سویی راهبرد تخصیص دارایی با افق تعهدات و ظرفیت سرمایه‌ای شرکت‌های بیمه را افزایش می‌دهد.

نوآوری این گزارش در بررسی دارایی‌های جایگزین صرفاً از منظر بازده سرمایه‌گذاری نیست، بلکه این دارایی‌ها را در پیوند با الزامات مدیریت دارایی و بدهی (ALM) در شرکت‌های بیمه زندگی مورد تحلیل قرار داده است.

بر اساس نتایج این مطالعه، دارایی‌های جایگزین در صورت استفاده در چارچوبی مبتنی بر مدیریت دارایی و بدهی، حاکمیت ریسک پیشرفته و شفافیت نظارتی، می‌توانند نقش مؤثری در بهبود پروفایل ریسک و بازده شرکت‌های بیمه زندگی و مدیریت پایدار تعهدات آن‌ها ایفا کنند؛ در مقابل، استفاده بدون چارچوب مناسب می‌تواند این دارایی‌ها را به منبعی برای افزایش ناپایداری مالی و ریسک‌های نظارتی تبدیل کند.

این گزارش همچنین به‌منظور بومی‌سازی تجارب جهانی و تسهیل ورود ایمن صنعت بیمه به حوزه دارایی‌های جایگزین، پیشنهادهایی را در سه سطح نظارتی، بازاری و شرکتی ارائه کرده است.

علاقه‌مندان می‌توانند متن کامل این گزارش پژوهشی را از طریق وب‌سایت پژوهشکده بیمه دریافت کنند.