به گزارش دیوان اقتصاد، دومین گزارش از سلسله گزارشهای تحلیلی «تأثیرات شرایط جنگی و بحرانهای ناشی از آن بر رشتهها و فعالیتهای مرتبط با صنعت بیمه» منتشر شد.
بر اساس این گزارش، جنگها از منظر مدیریت ریسک، پدیدههایی چندبعدی و پیچیده هستند که طیف گستردهای از مخاطرات شامل خسارتهای فیزیکی و زیرساختی، اختلال در زنجیره تأمین، ریسکهای سایبری و فشار بر نقدینگی شرکتهای بیمه را در بر میگیرند.
در این پژوهش تأکید شده است یک رویداد نظامی محدود میتواند پیامدهای اقتصادی گستردهای در سطح منطقهای یا جهانی ایجاد کند که پیشبینی آن با مدلهای سنتی ممکن نیست.
گزارش مذکور، فناوریهای نوینی را معرفی کرده که میتوانند توان صنعت بیمه را در شرایط جنگی افزایش دهند. هوش مصنوعی و تحلیل کلان داده قادر به تحلیل حجم عظیم دادهها و شناسایی الگوهای پیچیده ریسک هستند.تصاویر ماهوارهای و سنجش از دور، امکان ارزیابی خسارت در مناطق جنگی را بدون حضور فیزیکی فراهم میکنند. در تجربه کشورهایی مانند یمن و لیبی، از این فناوری برای برآورد تخریب زیرساختها، پایش شبکههای انرژی و مستندسازی خسارت استفاده شده است.
اینترنت اشیا نیز با استفاده از حسگرهای متصل، دادههای لحظهای درباره وضعیت داراییها ارائه میدهد و به شرکتهای بیمه امکان پایش ریسک در زمان واقعی و تشخیص سریع خسارت را میدهد.بیمههای پارامتریک به عنوان یکی از نوآورانهترین ابزارها در این گزارش معرفی شدهاند. در این مدل، پرداخت خسارت بر اساس شاخصهای قابل اندازهگیری مانند دادههای ماهوارهای یا شدت حادثه انجام میشود که سرعت پرداخت را به طور قابل توجهی افزایش میدهد.در یمن و لیبی، استفاده از تصاویر ماهوارهای به عنوان جایگزین ارزیابی میدانی در محیطهای پرخطر به کار گرفته شده است.بر اساس یافتههای این گزارش، جنگهای تحمیلی اخیر (۱۲ روزه خرداد ۱۴۰۴ و رمضان ۱۴۰۴-۱۴۰۵) نخستین تجربه جدی صنعت بیمه ایران در مواجهه با یک بحران جنگی در مقیاس ملی بود.در این بحرانها، اختلال در شبکههای ارتباطی و سامانههای صدور آنلاین، محدودیت حضور کارشناسان بیمه در مناطق پرخطر، افزایش تقلب و سوءاستفادههای بیمهای، و فشار بر خطوط درمان و امداد به عنوان مهمترین چالشها شناسایی شدند.
گزارش پژوهشکده بیمه تأکید میکند که نقش هر یک از بازیگران صنعت بیمه در شرایط جنگی باید بازتعریف شود. بیمه مرکزی نیازمند تدوین چارچوب ملی مدیریت ریسک جنگی و ایجاد نظام یکپارچه نظارت بحران است.شرکتهای بیمه باید به سمت دیجیتالسازی عملیات صدور و خسارت، توسعه پروتکلهای ارزیابی غیرحضوری، استفاده از هوش مصنوعی برای پیشبینی الگوهای خسارت و توسعه محصولات پارامتریک حرکت کنند.دولت نیز با ایجاد صندوق ریسک جنگ، تسهیل دسترسی به دادههای حیاتی (ماهوارهای، ترافیکی، امنیتی) و تقویت زیرساختهای ارتباطی در مناطق پرخطر نقش حمایتی خود را ایفا کند.
این گزارش ایجاد مرکز ملی داده مکانی بیمه با اتصال به سنجش از دور، دادههای ترافیکی، نقشهبرداری پهپادی و تحلیلهای هوش مصنوعی را به عنوان یکی از ضروریترین اقدامات پیشنهاد میکند.
علاقهمندان میتوانند متن کامل این گزارش پژوهشی را از طریق وبسایت پژوهشکده بیمه دریافت کنند.