به گزارش دیوان اقتصاد، در این کارگاه آموزشی، مفهوم دانش سازمانی به عنوان سرمایه پنهان و کلیدی‌ترین دارایی نامشهود سازمان مورد بررسی قرار گرفت.

سخنران کارگاه با طرح یک پرسش اساسی آغاز کرد: «اگر فردا صبح خبره‌ترین کارشناس واحد شما استعفا دهد، دقیقاً چه چیزی از سازمان خارج می‌شود؟» و سپس تشریح کرد که با خروج هر کارشناس ارشد، ده‌ها سال تجربه، ارتباطات پنهان، مهارت حل بحران و قلق پرونده‌های سخت از سازمان خارج می‌شود.

در این کارگاه، به تفاوت بنیادین میان «دانش آشکار» و «دانش نامشهود» پرداخته شد. دانش آشکار شامل دستورالعمل‌های صدور بیمه‌نامه، آیین‌نامه‌های شورای عالی بیمه و فرم‌های استاندارد خسارت است که به راحتی قابل مستندسازی و انتقال هستند.اما دانش نامشهود، که بخش اعظم ارزش سازمان را تشکیل می‌دهد، شامل عواملی مانند اعتماد به نمایندگان و کارگزاران در مناطق مختلف، الگوهای خسارت در صنایع خاص، روش‌های مذاکره با مشتریان ویژه و تشخیص پرونده‌های نیازمند پیگیری جدی است. این دانش در هیچ آیین‌نامه یا بخشنامه‌ای نوشته نمی‌شود.

غلامحسین‌زاده با اشاره به تحقیقات معتبر، خاطرنشان کرد: سالانه بین ۱۲ تا ۱۵ درصد از دانش حیاتی شرکت‌ها به دلیل بازنشستگی یا استعفا برای همیشه ناپدید می‌شود و کارمندان روزانه حدود دو ساعت از وقت خود را صرف جستجوی اطلاعاتی می‌کنند که قبلاً یک نفر در شرکت آن را پیدا کرده است.

در این کارگاه، «چرخه حیات دانش» در چهار گام تبیین شد: شناسایی (چه کسی در شرکت قلق این کار را می‌داند)، ثبت و استخراج (چگونه آن را از ذهن او بر روی کاغذ یا ویدئو بیاوریم)، اشتراک‌گذاری (چگونه آن را به دست بقیه برسانیم) و به کارگیری (چگونه مطمئن شویم بقیه از آن استفاده می‌کنند).

یکی از محورهای مهم این کارگاه، ارتباط میان مدیریت دانش و هوش مصنوعی بود. غلامحسین‌زاده تأکید کرد: «مدیریت دانش، پیش‌نیاز قطعی هوش مصنوعی است. هر شرکتی که اکنون روی هوش مصنوعی سرمایه‌گذاری می‌کند بدون اینکه دانش سازمانی‌اش را مستند کرده باشد، دارد پول هدر می‌دهد.»وی افزود: هوش مصنوعی تنها با داده‌هایی که مستند شده باشند کار می‌کند. اگر دانش پنهان کارشناسان شما ثبت نشده باشد، هوش مصنوعی نمی‌تواند جایگزین فرهنگی خاص صنعت بیمه ایران شود.

در بخش پایانی کارگاه، به تجربه موفق شرکت Swiss RE اشاره شد که با ایجاد پایگاه دانش بلایای طبیعی، سیستم انتقال تجربه کارشناسان بازنشسته و مدل‌های ریسک مبتنی بر خرد تجمیع‌شده، توانست به مرجع جهانی قیمت‌گذاری ریسک‌های فاجعه‌آمیز تبدیل شود.

سخنران کارگاه در جمع‌بندی، سه اصل کلیدی مدیریت دانش را برشمرد: مدیریت دانش ترکیبی است از ۲۰ درصد فناوری، ۲۰ درصد فرآیند و ۶۰ درصد فرهنگ سازمانی؛ بدون تغییر فرهنگ، هیچ سیستم مدیریت دانشی کارآمد نخواهد بود؛ و دانش تنها دارایی سازمان است که با استفاده شدن کم نمی‌شود، بلکه زیاد می‌شود.