چرا ضریب خسارت در بیمه‌های زندگی متصل به دارایی همواره بیش‌از ۱۰۰ درصد است؟

چرا ضریب خسارت در بیمه‌های زندگی متصل به دارایی همواره بیش‌از ۱۰۰ درصد است؟

معاون فنی شرکت بیمه کاریزما در تشریح ماهیت بیمه‌های زندگی اندوخته‌دار شاخصی و بیمه‌های زندگی متصل به دارایی اظهار کرد: «یکی از نکاتی که گاهی در تحلیل عملکرد این نوع بیمه‌نامه‌ها موجب سوءبرداشت می‌شود، نحوه محاسبه ضریب خسارت است.

به گزارش دیوان اقتصاد، محمد دنان؛ معاون فنی شرکت بیمه کاریزما در تشریح ماهیت بیمه‌های زندگی اندوخته‌دار شاخصی و بیمه‌های زندگی متصل به دارایی اظهار کرد: «یکی از نکاتی که گاهی در تحلیل عملکرد این نوع بیمه‌نامه‌ها موجب سوءبرداشت می‌شود، نحوه محاسبه ضریب خسارت است. در بیمه‌های زندگی متصل به دارایی (Unit-Linked Insurance) و بیمه‌های زندگی اندوخته‌دار شاخصی، بخش عمده حق‌بیمه‌های دریافتی در کلاس‌های مختلف دارایی نظیر سهام، صندوق‌های سرمایه‌گذاری، اوراق با درآمد ثابت و سایر ابزارهای مالی سرمایه‌گذاری می‌شود و ارزش اندوخته بیمه‌گذار مستقیماً از عملکرد این دارایی‌ها تأثیر می‌پذیرد.»

وی افزود: «بر اساس رویه‌های حسابداری و مقرراتی موجود، هرگونه برداشت بیمه‌گذار از محل اندوخته یا هر مبلغی که از محل ارزش سرمایه‌گذاری‌های بیمه‌نامه به وی پرداخت شود، در صورت‌های مالی شرکت بیمه به عنوان خسارت ثبت می‌شود. این در حالی است که ماهیت این پرداخت‌ها با خسارت در بیمه‌های سنتی تفاوت اساسی دارد و در واقع بخش قابل توجهی از آن ناشی از بازخرید اندوخته یا انتقال منافع حاصل از سرمایه‌گذاری به بیمه‌گذار است.»

معاون فنی بیمه کاریزما ادامه داد: «از آنجا که بازدهی دارایی‌های پایه در افق‌های میان‌مدت و بلندمدت عموماً روندی مثبت و صعودی دارد، ارزش اندوخته بیمه‌نامه‌ها نیز افزایش می‌یابد. در نتیجه، مبالغ پرداختی به بیمه‌گذاران که در محاسبات فنی تحت عنوان خسارت شناسایی می‌شود، معمولاً از حق‌بیمه‌های دوره بیشتر خواهد بود. به همین دلیل مشاهده ضریب خسارت بالاتر از ۱۰۰ درصد در این رشته نه‌تنها غیرعادی نیست، بلکه یکی از ویژگی‌های ذاتی این مدل کسب‌وکار محسوب می‌شود.»

وی تأکید کرد: «مقایسه ضریب خسارت بیمه‌های زندگی متصل به دارایی با رشته‌های سنتی بیمه‌ای مانند شخص ثالث، درمان یا بدنه خودرو می‌تواند منجر به برداشت‌هایی شود که با اساس این نوع بیمه‌نامه‌ها در تعارض باشد. در این محصولات، شاخص‌های ارزیابی عملکرد باید علاوه بر ضریب خسارت، شامل رشد اندوخته‌ها، بازدهی سرمایه‌گذاری، ارزش دارایی‌های تحت مدیریت و میزان خلق ثروت برای بیمه‌گذاران نیز باشد.»

دنان در پایان خاطرنشان کرد: «فلسفه اصلی بیمه‌های زندگی اندوخته‌دار شاخصی، ترکیب پوشش‌های بیمه‌ای با سرمایه‌گذاری بلندمدت است. بنابراین بالا بودن ضریب خسارت در این محصولات الزاماً به معنای زیان‌ده بودن عملیات بیمه‌ای نیست، بلکه در بسیاری از موارد نشان‌دهنده تحقق بازدهی سرمایه‌گذاری و انتقال منافع حاصل از رشد دارایی‌ها به بیمه‌گذاران است.»




ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید.

کانال تلگرام دیوان اقتصاد صفحه اینستاگرام دیوان اقتصاد
.
.
.
.